نويسنده، الفاظ و القابي كه ديگران از باب خوش خدمتي و يا از باب ابراز لطف به بزرگان، ساخته اند، دستاويز قرار داده و چنان نرم تازيانه بر آن القاب و واژگان مي نوازد كه گويي آن فرد اين لقب را براي خود پخته است و به تعبير ديگر دچار خودشيفتگي است. ابتدا تاسف خوردند كه افرادي براي خود لقب و عنوان ساخته اند و دو عنوان "معجزه هزاره سوم" و "سرو" را در كنار هم قرار دادند تا با همان نشئگي كه ديگران را ديكتاتور مي خوانند شيخ اصلاحات را همرديفشان قرار داده و سپس نتيجه بگيرند كه وا مصيبتا بر اين مردم كه گرفتار طنز تاريخ اند. البته درست مي فرمايند؛ گرفتار طنز تلخ تاريخ اند. گرفتار طنزي که از ملغمه روشنفکران غربزده و متحجرین وامانده به جای مانده است و امروز افرادی چون شما هم دستی بر هم زدن این آش شله قلمکار دارید.  بسیار درست و بجا بود تعبیر شیخ و شمشیرتان که اگر شیخ شمشیر از روی نمی بست، و چون دیگرانی که امروز تبدیل به ویترینی آرام برای نظام شده اند روزگار می گذراند و دست بر روی دست می گذاشت، ساده اندیشی چون شما قلمتان را به هتاکی بر صفحه نمی چرخاند. تن اصلاحات را بی جان خواندید و شیخ را متهم به نواختنش که اگر مرگی برای اصلاحات باشد به مدد همان طنز تلخ تاریخ تاریک اندیشانی چون شما که اصلاحات را با انقلاب خلط کردند مسبب قبض روح اصلاحات هستند. شیخ نه تنها قائل به مرگ اصلاحات نیست بلکه عوامل شکست را نوکیسگانی می داند که به مدد همان طنز تلخ تاریخ به محض رسیدن به قدرت سر از پا نشناختند و جو زدگی شان شیرینی دوم خرداد را به تلخی سوم تیر بدل ساخت.

در بخشی از نوشته آمده است : ««"چرا وقت سخن گفتن از مرتجعين، ضبط را خاموش مي کنيد، اما گاه تازيانه زدن بر مخالفان مرتجعين و "جنبش ‏اصلاح‌طلبي در دوره آقاي خاتمي" و درست همان هنگام که "مرتجعين"، شب و روز از کوبيدن باقيمانده مواضع آنان ‏نيز غافل نمي مانند، صدايتان اين اندازه بلندي مي گيرد که: "مهمتر از همه شيوه تخريبي آنها بود. آنها بخش‌اسلامي ‏جمهوري اسلامي را زير سوال مي‌بردند."»» باید به ایشان گفت: همان هایی که شیخ هنگام افشای حماقتهایشان داد اعتراض سر می دهد هشت سال عمر دولت اصلاحات را تلف کردند و با هوچی گری و تشویش اذهان سعی در همسو کردن افکار عمومی داشتند که اگر نبود آن همه هجمه به هر چه که رنگی از ارزشها ( چه به غلط یا درست ) و به جای آن رسیدگی به نیازهای اصلی مردم، امروز نه دغدغه ردصلاحیتی بود و نه هجمه بی حساب و کتاب اقتدارگرایان بر اصلاح طلبان. انتخابات مجلس ششم نمونه ای از پذیرش اصلاح طلبان از سوی حاکمیت بود و اگر آن همه تندروی نبود امروز نه مجلسی از جنس هفتم روی کار بود و نه نگران مجلس هشتم بودیم.بحث هزینه های حزب را مطرح کردید و اینکه معلوم نیست بودجه اش از کجا تأمین می شود. نخست بگویم که اولاً اگر کسی و یا گروهی نتواند خود تأمین کننده هزینه های گروهش باشد همان بهتر که در کنج خانه اش بخوابد و آسوده زندگانی کند. نکته دوم اینکه مگر محل تأمین هزینه گروههایی که شما حامی آنهایید مشخص است که شیخ ما باید ریال به ریال هزینه حزبش را به افرادی چون شما که معلوم نیست در شکل گیری جریان اصلاحات کجای معرکه بود و اصلاً اصالتتان به کجا بر می گردد که اینگونه مدعی اصلاح طلبی هستید و نگران جسم بی جان آن و سنگ آن را به سینه می زنید، اطلاع دهد.شمایی که لقب نچسب دموکراسی خواهی را مدتی است اجاره کرده اید و  در مسیر رسیدن به دموکراسی حتی از نشست و برخاست با سطوح میانی مردم نیز خودداری کردید چه رسد به قشر پایین دست و هر دم از باغتان بری رساندید و تزهای کذایی و فضایی صادر کردید و بدون درک درد واقعی مردم بر طبل تان کوبیدید و نسخه پیچیدید باید هم طرح ماهی 50.000تومان کروبی را به سخره بگیرید که شیخ تنها کاندیدایی بود که فهمید درد مردم چیست و برای آن برنامه داد.

شیخ اصلاحات هم از خودی های دوست نما ضربه خورد و هم از کسانی که دشمن اویند اما کمر به رکوع در نیاورد و در مقابل آنها ایستاد و با ایجاد حزب اعتماد ملی از شکست پلی برای پیروزی ساخت و خرسندیم از اینکه حزب اعتماد ملی مخالفینی از جنس شما دارد که اگر چون شمایی به تمجید از اعتماد ملی بپردازید باید در صداقت شیخ و یارانش تردید می کردیم.

در پایان باید گفت که اگر شما و دوستانتان نمی خواستید ره صد ساله را یکشبه طی کنید امروز دچار این آسیبها نبودیم. اگر دوستانتان با تله کابین وارد عرصه قدرت نمی شدند و سختی راه و سنگلاخها و دره های مهیب رسیدن به قله دوم خرداد را درک می کردند با تلنگری به دره سقوط نمی کردند و امروز وضع دیگری داشتیم. کاش فرصتهای ناب تاریخی به دست افرادی چون شما و دوستانتان در آن لبه قیچی تباه نمی شد./.